Historia świata

Lepsze i gorsze chwile w historii

Ernest Hemingway

Jego pełne imię brzmiało Ernest Miller Hemingway, urodził się w Oak Park w 1899 roku 21 lipca. Swoją przygodę ze słowem pisanym rozpoczął w szkole, kiedy to został redaktorem naczelnym szkolnej gazetki. W 1918 roku rozpoczął swoje życiowe podróże, które zaowocowały ciekawymi, mistycznymi niekiedy poglądami dotyczących świata. Wbrew ojcu zaciągnął się do wojska, jednak wyrzucili go szybko ze względu na słaby stan zdrowia. Gdy wrócił do swojego domu zaczął pracował dla gazety „Toronto Star”. Zapowiadał sie bardzo dobrze, ku uciesze tamtej redakcji. Został wysłany na front pierwszej wojny światowej, w której uczestniczył i nadawał informacje swojej gazecie. Uczestniczył także w wojnie domowej rozgrywającej się w Hiszpanii po stronie republikańskich opozycji. Dzięki temu doświadczeniu powstała jedna z największych jego powieści. Popełnił samobójstwo strzelając w usta z dubeltówki. Krążą wokół tego wydarzenia legendy, że cierpiał na schizofreniczną odmianę zaburzeń osobowości i przez to pozbawił się życia. Jego fani wolą myśleć, że po prostu czuł się szczęśliwy i taki chciał umrzeć.

Egon Erwin Kisch

Urodzony 29 kwietnia w Pradze czeski pisarz, reporter oraz dziennikarz, który pisał w języku niemieckim. Studiował kierunki na politechnice, na początku właśnie przedmioty ścisłe były jego pasją – potem dopiero zainteresował się twórczością literacką. Początkowo tworzył jedynie poezją oraz prozę, a kiedy wstąpił w szeregi redakcji „Prager Tagblatt” i niemieckiej gazety „Bohemia”, jego kariera nabrała tempa. Kiedy wstąpił do armii austro-węgerskiej od razu poszedł na front walk Pierwszej Wojny Światowej. Po wojnie podróżuje po świecie, głównie Europie, wstąpił także do Komunistycznej Partii Austrii oraz Komunistycznej Partii Niemiec. W międzyczasie pisze książkę, której tytuł jednocześnie staje się jego przydomkiem – „Szalejący reporter”. Wydarzył się też taki epizod – za pomocą dobrze sfałszowanych papierów udaje mu się wjechać do Stanów Zjednoczonych, o czym także napisał w następnej książce – „Raj amerykański”. W swoim życiu zasłynął jako mistrz reportażu literackiego, jak Ryszard Kapuściński, oraz ciętego felietonu.